ContactLost's den

Dzieci Umysłu

2008-06-11T10:23:00.003+02:00

Ostatnia część cyklu o Enderze Ksenobójcy jest już trochę inna niż poprzednie dwie (Mówca Umarłych i Ksenocyd), a już na pewno zupełnie inna niż część pierwsza. Orson Scott Card Ośmielił się zrobić jeszcze więcej niż wydawało się to możliwe do zrobienia - stworzył nowe postacie, które na długo zapadną wam w pamięć.

Rzecz dzieje się bezpośrednio po wydarzeniach z Ksenocydu. Dzieko zrodzone z umysłu Endera w Zewnętrzu, wyrusza na świat Drogi aby dostarczyć lekarstwo na psychozę natręctw i przy tym zabrać ze sobą jedną z najinteligentniejszych osób we wszechświecie, aby przekonać Gwiezdny Kongres do odwołania Floty Lusitiańskiej. W tym celu muszą odwiedzić kilka planet. Nie byłoby to możliwe gdyby nie Jane żyjąca w łączach filotycznych i korzystająca z pamięci wszystkich komputerów podłączonych do ansiblów. Wyruszają w natychmiastową podróż, która jeśli się nie powiedzie, Lusitania zostanie rozbita na materię.

W tym samym czasie kolejne dziecko Endera wyrusza w przestrzeń przy pomocy Jane i poszukuje innyh planet, na których mogą umieścić kolonię ludzi, pequeninos i robali. Wraz z nią leci też Miro, który ma bezpośredni kontakt z Jane. Nie wie jednak, że Jane ma dodatkowy cel w tych poszukiwaniach...

Na Lusitani Ender, rozbity pomiędzy trzy ciała, próbuje na nowo połączyć się z Novihną. Usunął z ucha klejnot do komunikacji z Jane i od teraz robi wszystko aby wrócić do normalnego życia. Czy będzie mu to dane? Przeczytajcie sami, bo warto.

Jest to chyba najbardziej filozoficzny tom z całej dotychczasowej sagi. Przeplata się bardzo wiele wątków na temat wartości życia, na tematy miłości i samotności. Pojawia się też wiele nierozwiązywalnych problemów etycznych, które powodują uczucie niemocy u czytelnika. Uczucia takie pojawiają się zwłaszcza w rozdziałąch poświęconyh Jane, która życje w komputerach i która zostanie zniszczona wraz z odcięciem ansibli. Czy to dojdzie do skutku? Tego wam nie napisze. Powiem wam jedynie, że będzie to bardzo zaskakująca rzecz. I przede wszystkim dla tego warto przeczytać ten ostatni tom o Enderze.

Teraz czas sięgnąć po kolejną część... ale to już inna historia :)

Rower session

2008-06-02T20:41:00.003+02:00

Kolarz na trasie,

oraz bagienko przy trasie ;)

Sesja nieco krótkawa i trasa niestety też. Miało być ponad 30km. a wyszło z 20 bo głównodowodzący złapał flaka. Cóż, życie. Teraz jest już wszystko i tyko czekać aż kolejna wyprawa z aparatem się uskuteczni.

Większa wersja: http://picasaweb.google.com/majkel.w/Rower

Lech i Kola

2008-05-28T18:21:00.002+02:00

Lech i Kola na wycieczce krajoznawczej ;)

Lech i Kola

Więcej w Picasa Albums -> http://picasaweb.google.com/majkel.w/LechIKola

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

2008-05-28T12:02:00.006+02:00

Indiana Jones i Królestwo Kryształowej czaszki

Obsada:
Harrison Ford ... Indiana Jones
Cate Blanchett ... Irina Spalko
Karen Allen ... Marion Ravenwood
Shia LaBeouf ... Mutt Williams
.........

Reżyseria: Steven Spielberg
Scenariusz: David Koepp, George Lucas
Zdjęcia: Janusz Kamiński
Muzyka: John Williams

Po ochłonięciu okazuje się, że postrzeganie Indiany u mnie nieco zmieniło się po obejrzeinu Kryształowej Czaszki. Już nie wiem, który film z czterech jest moim ulubionym. Wiem natomiast, żę Królestwo Kryształowej Czaszki jest świetną kontynuacją :) Prawdę mówiąc jest tak jak się tego spodziewałem, jednak w nieco innych prpoporcjach. Spodziewałem się po pierwsze, że Harrison Ford będzie miał problemy z zagraniem tej roli tak jak niemalże 20 lat temu. Tymczasem okazało się, że już od pierwszego ujęcia jego twarzy da się rozpoznać charakterystyczny krzywy uśmieszek Indiany Jonesa, a zaraz potem piękne akcje w jego stylu. W efekcie spodziwałem się trochę mniej szaleńczej gry Harrisona, a otrzymał jej pełne spektrum. Po drugie efekty specjalne: Spodziewałem się, że autorzy pójdą podobnym tropem jak w poprzednich częściach, czyli rzeczywiste wybuchy, rzeczy rozpadające się w miarę naturalnie, prawdziwe mrówki, prawdziwy kurz itd. Tutaj się mocno przeliczyłem bo film, zwłaszcza w drugiej połowie jest po prostu przesycony przegiętymi, nieco niepasującymi do klimatu filmu efektami. Według mnie zrobił się z tego w drugiej części taki Tomb Raider. Brakowało tylko cycków i ust Angeliny, które Harrison powinien ze sobą nosić zamiast Shii LaBeouf'a (pokarali go imieniem i nazwiskiem) ;) Chociaż nie wiem czy to byłoby dobrezagranie, bo Shia (Transformers, Disturbia) moim skromnym zdaniem i według mojego beznadziejnego oka poradził sobie z tą rolą dosyć dobrze. Generalnie gra aktorska, dialogi i humor pozostały takie jak w starej trylogii. Czyli poziom względnie wysoki. Na uwagę zasługuje też Cate Blanchett jako Irina Spalko, czarny charakter filmu. Jak z początku filmu strasznie mnie drażnił jej wygląd tak z czasem zacząłem się przekonywać, że jednak wszystko jest idealnie dobrane. Czarne włosy w "hełm", niebieskie oczy, kombinezon wojskowy oraz rosyjsko-ukraiński-cośtam akcent.

Oprócz efektów specjalnych jest jeszcze jeden mały szkopuł, chociąz trudno to nazwać minusem. Raczej w mojej osobistej opinii nie popisał się John Williams ze swoją muzyką. Być może po prostu zbyt dużo się spodziewałem i tak jakoś wyszło, bo muzyka nie jest wcale zła. Jest świetna jak zawsze, tylko, że nie taka jaką bym chciał słyszeć oglądając Indiana Jonesa :) Oprócz ocywiście głównego motywu ;)

Samo storyline jest też dosyć ciekawe, chociaż nie są to już lata 30. XX wieku, tuż przed II Wojną Światową i niektórych to może trochę razić. Jednak czasy Żelaznej Kurtyny, szpiegów i cichych wojen też mają swój klimat, który być może zostanie wykorzystany w kolejnej części i będziemy może mięli drugą trylogię :) Tak tak, George Lucas się wygadał, że już popisał z paroma aktorami kontrakty, i prawdopodobnie powstanie kolejna część.

Podsumowując jest to bardzo fajny film dla całej rodziny. Nie jest obrzydliwy ani zbyt drastyczny, humor stoi na wysokim poziomie, tak jak i gra aktorska. Trochę da się zauważyć przerost formy nad treścią w kilku miejscach, jednak dla fanów Indiany nie będzie to przeszkodą.

wg mnie 8/10

Mutt Williams: Grab the snake!

Indiana Jones: Stop calling it that! Call it something else!

Mutt Williams: Like what?

Indiana Jones: A rope! Call it a rope!

Mutt Williams, Marion Ravenwood: Grab the rope!

;)

Ksenocyd

2008-05-27T17:53:00.003+02:00

No to już po Ksenocydzie

Bezpośrednia kontynuacja Mówcy Umarłych. Tym razem mamy jednak o wiele bardziej dramatyczną sytuację niż w poprzedniej części. Królowa Kopca i Pequeninos doszli do porozumienia z ludźmi. Flota Lusitiańska nadal wiezie ze sobą System Destrukcji Molekularnej aby zniszczyć rodzimą planetę Pequeninos i dokonać tym samym ich ksenocydu (Całkowitej zagłady obcej rasy). Przy tym zginie też cudem uratowana Królowa Kopca, która przetrwała Ksenocyd Endera i przez niego też została uratowana. Jane, istota żyjąca w połączeniach filotycznych, posiadająca całą wiedzę ludzkości, przekazuje Enderowi informację, o ludziach ze świata Drogi, którzy zaczynają pracę nad odnalezienim zaginionej Floty Lusitiańskiej. jane martwi się przy tym, że ludzie ci, a zwłaszcza mała dziewczyna, jest na tyle inteligentna, że może doprowadzić do wyłączenia wszystkich ansibli na Stu Światach, przez co zostaną przerwane wszystkie połączenia filotyczne i Jane zginie, wraz z łącznścią z innymi planetami. W tym samym czasie na Lusitani zaczyna szerzyć się herezja i część Pequeninos prosi Królową Kopca o zbudowanie dl anich kosmolotu, aby polecieć na każdą obcą planetę i zarazić ludzi, zwierzęta i rośliny śmiertelnym wirusem descolady, który powzwala prosiaczkom przechodzić do Trzeciego Życia i tym samym interpretują to jako znak od chrześcijańskiego Boga, że to oni są warci jego i oni otrzymują życie wieczne.

Ender wraz z Valentine i rodziną ksenobiologów mają teraz niemałe zadanie do rozwiązania: Aby wszystko się udało, muszą obmyślić jak poradzić sobie z descoladą aby zachować możliwości prosiaczków a tym samym aby mogli wszyscy uciec z Lusitani przed przylotem Floty. Do tego jeszzce potrzebują wymyślić coś zupełnie nieprawdopodobnego i nawet teoretycznie niemożliwego... Lot szybszy niż światło, aby móc uciec na dobre. Ale czas płynie nieubłaganie, a przeciwnicy nie próżnują.

Kolejna część Endera... Świetna. Trudno porównać do poprzednich, może do Mówcy Umarłych... Jednak to wszystko jest czym innym. Nowi bohaterowi na świecie drogi to chińczycy i Card wykorzystał tutaj chińskie wierzenia i legendy. Świetnie to wszystko ze sobą współgra, zwłaszcza połączenie filozofii Mówcy oraz filozofii chińskiej. Sam Ender też już jest po 50tce i już nie jest takim superherosem jak kiedyś, jednak ma bardzo duże znaczenie dla całości. Tym razem Card jest równie okrutny dla wszystkich, jak w Grze Endera dla Endera.

Mówca Umarłych

2008-05-06T15:31:00.005+02:00

Mówca Umarłych - O.S. Card

Jest kontynuacją Gry Endera, która również zdobyła najważniejsze wyróżnienia literatury science fiction. Kontynuacja jest to w zasadzie dziwne słowo gdy wydarzenia przedstawione w Mówcy... dzieją się około 3000 lat po wydarzeniach z części poprzedniej. Co ciekawsze nadal głównym bohaterem jest Ender Wiggin, ksenobójca i przeklęty, a zarazem osławiony i uwielbiany pierwszy Mówca Umarłych, autor Hegemona i Królowej Kopca. Żyje dzięki efektowi relatywistycznemu i przemierza przestrzeń pomiędzy Stu Światami.

Początek historii ma miejsce na nowej kolonii i nowej planecie - Lusitanii, gdzie ludzie prowadzący badania napotykają dziwne zwierzęta.... które okazują się inteligentną rasą obcych, jednak są w bardzo wczesnym stadium ewolucji. Kongers Stu Światów ustanawia prawo w kontaktach ludzi z tubylcami i sprawuje kontrolę nad kolonią za pomocą ansibla. Ksenobiolodzy starają się poznać jak najlepiej prosiaczków ale w zamian nie dając nic co mogłoby pomóc im w rozwoju szybszym niż to zaplanowała ewolucja. Jednak pewnego dnia, ludzi w kolonii odkryli pewną rzecz i jeden z nich ginie z rąk prosiaczków w okrótnych męczarniach. Kongres zaczyna bardziej naciskać na kolonię, ograniczając przy tym możliwości kontaktowania się ksenobiologów z prosiaczkami. Międzyczasie z planety zostaje wysłana wiadomość zapraszająca mówcę umarłych, aby opowiedział historię zamordowanego ksenobiologa. Ender Wiggin, kiedy tylko dowidział się o tym, zadecydował, że musi tam wyruszyć natychmiast. 22 lata świetlne dzieliły go od Lusitanii. Wiedział, że gdy tam dotrze, wszyscy będą o 22 lata starsi, a dla niego minie zaledwie kilka dni. Mimo to wyrusza na Lusitanię aby walczyć ze swoją przeszłością i zarazem z przyszłością ludzi i prosiaczków. Nie leci jednak sam. Zabiera kokon ostatniej królowej robali, której obiecał znaleźć odpowiednią planetę i pozwolić aby jej rasa rozkwitła na nowo.

Mówca umarłych jest zupełnie inną książką niż Gra Endera. Bohater jest teraz dorosłym człowiekiem znanym jako Mówca Umarłych i tylko kilka osób w całej galaktyce, która zostałą opanowana przez ludzką rasę, zna jego prawdziwą tożsamość. Książka niesie ze sobią kolejną dawkę bólu, jednak już nie tylko Enderowi. Dla niego jedyną bolesną kwestią jest ostateczne rozstanie z Valetnine. Ender wyrusza, by mówić o śmierci Ksenobiologa, ale wie, że gdyby nawet wrócił zaraz po tej mowie, Valentine już będzie prawdopodobnie nie żyła, chociaż dla niego minie zaledwie parę tygodni.

Główną kwestią w Mówcy jest jednak próba rozpatrzenia jak mogłyby byrzebiegać badania nad obcą rasą, która nie jest nastawiona na zniszczenie świata, jak to początkowo miało być z Robalami. O.S. Card wprowadza dla czytelnika nowe słowa odnoszące się do różnych kategorii obcych:

utlanning - człowiek, ale z innego kraju lub miasta

framling - człowiek, ale z innego świata

ramen - obcy, nie człowiek, ale da się z nim porozumieć

varelse - obcy, którego nie da się zrozumieć. Takimi obcymi dla ludzi były Robale w Grze Endera

Cała książka opiera się na dwóch ostatnich wartościach. Stawiane jest pytanie, czy ludzie i prosiaczki staną się ramenami czy versale? Aby rozstrzygnąć tę sprawę, przy coraz to większych problemach na Lusitanii, Ender jako Mówca Umarłych wyrusza na planetę i zrobi wszystko aby nie doszło do kolejnego ksenocydu. Jakie będą tego skutki? Warto się dowiedzieć.

Polecam książkę każdemu, kto przeczytał Grę Endera, a ja tymczasem idę poszukać gdzieś kolejnej części - Ksenocyd.

Gra Endera

2008-04-30T13:00:00.006+02:00

Gra Endera - Orson Scott Card

Czasami ludzie szukają ciekawej książki, którą się szybko i miło czyta. Mogliby sięgnać po Grę... ale tego nie robią, bo twierdzą, że literatura science fiction nie jest dla nich. Cóż. Ich strata.

Gra Endera to przede wszystkim studium psychologiczne głównego bohatera oraz jego droga przez mękę jaką zgotował mu O.S. Card. Cała reszta ma znikome znaczenie. Wchodząc w ten świat zaczynamy od samego początku i poznajemy wszystko z perspektywy niesamowicie uzdolnionego sześciolatka. Jego problemem jest to, że jest Trzeci. Pierszym był jego brat, Peter, mały sadysta ale za razem geniusz. Niestety nie zdał testu i jego rodzice musięli się postarać o drugie dziecko, tym razem dziewczynkę, licząc na to, że będzie łągodniejsza ale równie inteligentna i przebiegła co Peter. Niestety przeliczyli się. Valentine była zbyt wrażliwa aby móc ocalić świat. W drodze wyjątku przekazano specjalne pozwolenie na urodzenie trzeciego dziecka, które miało być inteligentne i okrutne jak Peter ale przy tym wrażliwe jak Valentine. I urodził się Ender. Jak Trzeci w zasadzie nie miał żadnych praw i wszyscy nim gardzili. Od samego początku.

Całe dzieciństwo, jeśli można to tak nazwać, przeżył z czujnikiem w mózgu, który przekazywał informacje do różnych służb wojskowych. Tylko to chronilo go przed bójkami i poniżaniem. W wieku sześciu lat wyjęto mu czujnik i Ender poczuł się nagi, bezbronny i wydawało mu się, że jest zupełnie pusty. Gdy ini chłopcy w szkole dowiedzieli się o tym natychmiast wykorzystali sytuację, aby Endera trochę obić. Tutaj Ender przekroczył granicę, z której nie było już powrotu. Obezwładnił dowodzącego chłopaka ale wiedział, że gdy go puści, ta sytuacja będzie się powtarzać codziennie, więc uzmysłowił sobie, że musi wygrać dzisiaj, teraz i już na zawsze. Mimo, że Endera spotkało już na pierwszym wyjściu bez czujnika takie coś, nie czuł złości. Poczuł się natomiast okrutnie i wmawiał sobie, że jest taki jak Peter. Ból w sercu, który powstał po bójce u Endera zadecydował o zdaniu ostatniego testu.

Ender wyrusza do szkoły bojowej w wieku sześciu lat, zostawiając za sobą rodzinę, a przede wszystkim kochającą i czułą Valentine, bez której czuje się już zupełnie pusty. Idzie do szkoły, w której ma nauczyć się jak być doskonałym strategiem i dowódcą, ma się nauczyć jak być geniuszem takim jak Mazer Rackham, dowódca, który uratował Ziemię przed II Inwazją Robali. Teraz Ziemia stoi w obliczu kolejnej inwazji a jej losy spoczywają w rękach dziecka.

Tak się rozpoczyna ta powieść. I szczerze mówiąc w porówaniu z całością wypada niesamowicie prosto i płytko. W daleszej części zagłębiamy się w osobowość Endera, czujemy jak cierpi, czujemy jak ma wszystkiego dosyć a autor książki nie szczędzi mu upokorzeń ani bólu. Cierpienie sześciolatka możę wywołać u wielu ludzi mieszane uczucia, zwłaszcza jeśli jest on wykorzystywany jak narzędzie. Narzędzie dla którego nie obowiązują żadne zasady. Ender w szkole bojowej staje w obliczu nienawiści z każdej strony. Nie może liczyć na niczyją pomoc. Wszystkie zasady zmieniane są tak aby Ender w swojej grze miał jak najmniejsze szanse na wygraną. Jego determinacja jest jednak tak wielka, że znosi wszystkie te ciosy wymierzone w niego. Jednak to wszystko ma się nijak do prawdy, którą odkryje.

----------------------------

(dalsza część może zawierać nieco szczególów fabuły lub zakończenia i jest raczej refleksją po lekturze, więc jeśli nie czytaliście, a zamierzacie, nie polecamczytać dalej ;) )

Gra Endera niesie ze sobą wiele innych warości niż można to wywnioskować z okładki czy krótkiej recenzji. Szczególnie, kiedy Ender opuszcza orbitalną Szkołę Bojową i wyrosza na kranieć ukłądu słonecznego aby teoretycznie odbyć ostatnie szkolenie i w efekcie obją dowodzenie flotą. W momencie kiedy w swojej ostatniej grze, która ma byc też egzaminem, niszczy wszystkie cele doszczętnie, wszyscy wpadają w euforię, gdyż ludzkość odniosła ostateczne zwyięstwo nad Robalami. Jest to moment zwrotny i bardzo istotny gdyż Ender zaczyna uświadamiać sobie, że stracił całe życia, całą młodość i w dodatku kompletnie zniszczył coś co nie stanowiło już dla ludzi zagrożenia. Robale zrozumiały, że ludzie też są inteligentni i zaprzestały ekspansji na nasze terytoria. Robale przeżywały dokładnie to samo co ludzkość, gdyż ich świat również się przeludnił i szukały innej planety aby się osiedlić. Teraz ludzkość ma nową planetę do zniszczenia. Planetę robali, naktóra Ender zostaje oddelegowany jako zarządca. Ludzie stali się tacy sami jak Robale. Nikt tego nie rozumiał. Z wyjątkiem Endera i Valentine, która do niego przybyła.

Valentine też jest ciekawą postacią gdyż jest tak jakby odbiciem psychiki Endera, jednak o wiele słabszym niż on sam. Kiedy Peter staje się Hegemonem ona od niego ucieka i dopiero razem z Enderem zacząli rozumieć co tak naprawdę się dzieje. Wtedy Ender staje się Mówcą Umarłych i pisze swoje dzieła, które odbijają się wielkim echem na przestrzeni tysiącleci. Są to dzieła, które paradoksalnie spowodowały wygnanie Endera i postrzeganie go nie jako zbawiciela lecz Ksenobójcę. I dalej paradoksalnie stał się uwielbiany pod pseudonimem Mówcy Umarłych i staje się legendą. Pokazał światu Robali jakimi byli naprawdę, pokazał również Peter'a od dobrej strony. Świat zniszczył Endera, który był tylko narzędziem, potem go pokochał bo stał się Mówcą.

(Dalej można już czytać spokojnie ;) )

-----------------------

Wszystko to sprowadza się do tego, że nic nie jest takie jakim to widzimy. Tak samo Gra Endera jest książką dla wszystkich bez względu na upodobania. Czytając ją odnajdziemy wiele aspektów, które dotyczą tego jak postrzegamy świat, jak postrzegamy ludzi nam obcych i co się staje za każdym razem kiedy niszczymy jakieś życie.

Książkę polecam wszystkim.

First

2008-04-30T10:41:00.000+02:00

Pierwszy post. Znowu. No ale cóż, jak coś na początku nie wychodzi, to możemy to albo totalnie zreorganizować albo zacząć wszystko od początku.

Także po krótcę napiszę co zamierzam tutaj robić: Pisać ;) O książkach, o filmach i o wszystkim co jest warte uwagi w czasach kiedy szczytem możliwości nowoczesnej kultury jest 'Taniec z gwiazdami' i inne tańczące z lodami. Szczerze mówiąc będę też trochę filozofował ale mam nadzieję, że to nikogo nie zrazi ani nie spowoduje trwałych uszkodzeń w umyśle czytelników. Jeśli jednak odniesiecie jakieś obrażenia, to wiecie gdzie mnie szukać ;)

W tej chwili to wszystko co mam do przekazania, gdyż muszę teraz przemyśleć co ma nastąpić. Od czego by tu zacząć...